Noorden | NSV’46 trof een week na de harde nederlaag bij Zwammerdam het in de problemen verkerende WDS. De withemden zijn met SV Zevenhoven verwikkeld in de strijd tegen directe degradatie en wisten tot dit weekend slechts tweemaal te winnen. Eén van die twee zeges boekte men eerder dit seizoen in Driebruggen op de Noordenaren. Dit zou NSV’46 niet nog eens overkomen, zo was de stemming. Niets bleek minder waar.
NSV’46 liet er in de openingsfase geen gras over groeien, zocht direct de aanval en dwong de bezoekers ver achteruit. Aan de bal was het echter bij vlagen zeer slordig wat de Noordenaren lieten zien met veel balverlies over en weer tot gevolg. Toch kreeg de ploeg van Arjen Linstra alle kansen om de wedstrijd in het eerste half uur naar zich toe te trekken maar in de buurt van WDS-doelman Dylano Sluiter maakte men steevast de verkeerde keuzes. In kansrijke positie werd er veelal voor de moeilijke oplossing gekozen in plaats van een doelpoging te ondernemen. De grootste kansen waren voor Menno de Jong die samen met Guus Schouten het aanvalsduo vormde.
Na het eerste half uur kropen de bezoekers beetje bij beetje meer uit hun schulp en greep men stilletjes aan het initiatief. De ploeg die onderin bivakkeert liet zien over enkele prima spelers te beschikken en ondanks de heikele positie op de ranglijst ‘gewoon’ te kiezen voor een systeem met drie aanvallers. Vooral spits Thomas Hagoort en buitenspeler Jaco de Hoog waren soms een luis in de pels voor de verdedigers van NSV’46.
Hagoort dwong doelman Bas Kalshoven na iets meer dan een half uur al tot het uiterste en niet veel later moest de sluitpost andermaal handelend optreden toen De Hoog een voorzet vanaf de linkerkant voor zijn voeten kreeg en het doel van Kalshoven onder vuur nam. De normaal zo solide achterhoede wankelde enkele keren opzichtig en vooral bij hoge ballen zat men een aantal maal lelijk mis. Zo ook op slag van rust toen een lange hoge bal door het centrum door drie verdedigers werd gemist en Hagoort het leer oppikte. Met een uiterste inspanning voorkwam Jim Groenendijk vervolgens dat het schot tussen de palen ging. Uit de daaropvolgende corner was het was het WDS-middenvelder Sam Hoogendoorn die voor het laatste wapenfeit zorgde en Kalshoven wederom testte voordat men de kleedlokalen opzocht.
Na rust werd het niveau er niet beter op, maar was het wel weer de thuisploeg die de bal had en op zoek gingen naar de bevrijdende treffer. Aan de bal was het van beide zijde zeer matig met veel te korte – en in het geval van NSV’46 ook nog eens te veel gemakzuchtige – passes. Langs de lijn was eenieder het er dan ook over eens dat de beste man van het veld de man in het azuurblauw was. Arbiter Brett van Oostrum uit Zwammerdam was eigenlijk te goed voor het getoonde niveau…
Guus Schouten was vlak na rust al kansrijk maar tien minuten na de thee was hij het eindstation van een mooie Noordense aanval. Door het centrum zette de Koster-broertjes Pim en Tommie de aanval op waarna Schouten vanaf de rechterkant oog in oog met Sluiter verscheen. Zijn schot in de korte hoek eindigde alleen in het zijnet.
De aanvalslinie van WDS dat voor rust nog goede dingen liet zien leek er doorheen te zitten en twee van de drie werden vervangen. De invallers konden echter geen potten breken waardoor de druk van NSV’46 steeds verder toenam. Dit leek het moment voor Linstra om een aanvallende wissel te plaatsen, maar hij koos ervoor om Guus Schouten te vervangen voor broer Tijs waardoor er niet veel aan het aanvalsspel veranderde. Men liep elkaar veelvuldig in de weg en kwam nog niet tot een handvol kansen tegen een op het tandvlees lopende WDS.
“Het lijkt wel of we soms niet wíllen scoren”
Bas Kalshoven vond dat zijn ploeg te laks met de kansen omging
In de 88e minuut was het toch alsnog bijna raak toen De Jong vanaf randje zestien uithaalde en de bal naar de rechterbenedenhoek stuurde. Sluiter kreeg er zijn handen maar net achter en via de lat werd de 1-0 ternauwernood voorkomen. In de vierde minuut van de blessuretijd leek een schotje van Thijs Pieterse het laatste wapenfeit te worden ware het niet dat het venijn ‘m ook ditmaal in de staart zat want in de tegenstoot werd de bal nog eenmaal diep getrapt én wederom werd er volledig verkeerd getimed door een Noordenaar. Jordi van Tol miste het leer en zag deze doorschieten. WDS-aanvaller De Hoog ging er achteraan maar Tommie Koster liep het gat dicht en sneed hem de pas af maar koos vervolgens voor een veel te korte terugspeelbal op Kalshoven. Het cadeautje werd door De Hoog uitgepakt en hij bezorgde Linstra en de zijnen een fikse kater en zijn eigen ploeg de derde zege van het seizoen.
Bas Kalshoven was na het duel kritisch en werd nog even geconfronteerd door een oude uitspraak die door WDS in de kantine van NSV’46 was opgehangen. Een steek waar de ervaren doelman overigens wel de humor van in kon zien. “Ja dat vind ik dan wel weer mooi. Ze hebben nog gelijk ook, ze winnen dit seizoen twee keer van ons. Maar even serieus, wij moeten het duel voor rust gewoon al beslist hebben. Het lijkt wel of we soms niet wíllen scoren. We vergeten echt de trekker over te halen en blijven maar breien in de zestien. Alsof we de bal over de doellijn willen dribbelen. Dit mogen we onszelf verwijten. Aan de bal was het ook gewoon niet goed vandaag met veel balverlies. De laatste pass van Tommie was illustrerend voor het duel…”
Opstelling NSV’46:
Bas Kalshoven ©; Thijs Pietersen, Jim Groenendijk, Perry Lok, Cas van der Hoorn; Sam Hoogendoorn (64. Robbie Geerlof), Jordi van Tol, Pim Koster, Tommie Koster; Guus Schouten (84. Tijs Schouten), Menno de Jong
Door: Luuk Valentijn
